Nieuw huwelijksvermogensrecht per 1 januari 2018

Wie in 2017 trouwt, trouwt nog altijd in gemeenschap van goederen, tenzij bij een notaris wordt vastgelegd dat er een voorkeur is voor huwelijkse voorwaarden. Per 1 januari 2018 gaat dat veranderen.

Bron: Volkskrant.

Het huwelijk in gemeenschap van goederen is vanaf 1 januari 2018 niet meer het standaard-bruiloftsarrangement. Vanaf die datum wordt elke nieuwe echtelijke verbintenis gesloten op huwelijkse voorwaarden. Wie toch wil trouwen in gemeenschap van goederen, moet dat apart regelen bij de notaris.

Nu is dat andersom. Driekwart van de huwelijken wordt gesloten in gemeenschap van goederen. Dit betekent dat al het persoonlijk bezit vanaf het moment van de huwelijkssluiting ook eigendom wordt van de huwelijkspartner. Dat geldt voor speelgoed uit de kindertijd en cd’s uit de tienerjaren, aandelen, erfenissen en onroerend goed, maar ook voor schulden.In de nieuwe regeling wordt de beperkte gemeenschap van goederen de standaard. Dat houdt in dat alleen het vermogen dat de partners tijdens het huwelijk opbouwen gemeenschappelijk eigendom wordt. Bezittingen en schulden van vóór het huwelijk vallen niet in de gezamenlijke boedel. Ook schenkingen en erfenissen die worden ontvangen tijdens de huwelijksjaren blijven persoonlijk bezit.

Scheiding

De wetswijziging moet voorkomen dat een onoplettende huwelijkspartner de helft van zijn persoonlijke spaargeld of erfenis moet afstaan na een scheiding. Of dat een van de echtgenoten (deels) opdraait voor de schulden van de ander.

Schulden die ontstaan tijdens het huwelijk – en waarvoor een van de partners persoonlijk aansprakelijk is – vallen in de nieuwe regeling ook binnen de gezamenlijke aansprakelijkheid. Een schuldeiser van een van de echtgenoten kan de openstaande schuld verhalen op het totale vermogen dat binnen het huwelijk is opgebouwd. Maar het persoonlijke vermogen van de niet-betrokken huwelijkspartner blijft buiten schot.

Waardestijging

Wie nog dit jaar trouwt en graag de baas blijft over zijn eigen vermogen, moet een aparte regeling sluiten bij de notaris; de huwelijkse voorwaarden. Dat kost doorgaans circa 600 tot enkele duizenden euro’s. Onder de nieuwe regeling is notarisbezoek niet meer nodig om de eigendomsdeling te beperken.

Het nieuwe basishuwelijk vereist wel enige administratiediscipline. Wie bij een scheiding beweert dat bepaalde bezittingen persoonlijk eigendom zijn, zal dat moeten aantonen. Lukt dat niet, dan is de kans groot dat die zaken in een eventuele rechtszaak worden gerekend tot het gemeenschappelijk vermogen dat wél tussen de ex-partners moet worden verdeeld.

Als het persoonlijk vermogen tijdens het huwelijk in waarde toeneemt (zoals bij een onderneming), moet bij een scheiding de waardestijging worden getaxeerd en verrekend.

Waarom kiezen voor een zelfstandig trouwambtenaar?

Waarom gaan voor een zelfstandig trouwambtenaar als jullie er vanuit de gemeente eentje krijgen die bij de leges is inbegrepen?

Nou bijvoorbeeld omdat:
– omdat de keuze voor jullie trouwambtenaar vele malen groter is;
– omdat jullie dan al veel ruimer van te voren zekerheid hebben wie jullie trouwambtenaar is;
– omdat je al jullie vragen en ideeën over de ceremonie al kunnen stellen en delen;
– omdat de lat voor een zelfstandig trouwambtenaar echt veel hoger ligt wat altijd ten gunste is van jullie ceremonie;
– omdat juist die ceremonie het belangrijkste onderdeel is van jullie trouwdag!
Ga niet over 1 nacht ijs en maak kennis met meerdere trouwambtenaren voordat jullie een keus maken, dan weet je zeker wie het beste bij jullie past.

Gelukkig zijn er gemeenten die een uitzondering zijn en wel vroeg van te voren een ambtenaar toekennen als jullie daarom vragen. Gemeenten die met jullie meedenken. Helaas is het in Amsterdam anders. Een keuze mag je alleen doen als je kunt aantonen dat je de ambtenaar een keer aan het werk gezien hebt.

Als je het mij vraagt moet het gaan om jullie als bruidspaar en niet om de eerlijke verdeling van de trouwambtenaren. Als jullie meer willen weten, neem gerust geheel vrijblijvend contact met me op, dan plannen we een kennismaking in. Daarna kunnen jullie rustig bedenken wat jullie willen. Er is tenslotte maar 1 ding belangrijk: jullie huwelijksceremonie moet zo worden zoals jullie dat willen. Altijd!

Sprookjes bestaan

Negen jaar was hij, toen zijn zus met haar gezin vluchtte uit Iran en daarbij haar kleine broertje mee nam. Negen jaar. Hij mocht naar Nederland, maar hij had geen flauw benul waar het lag. Wel “kende” hij Johan Cruijff en Ajax Amsterdam.

Via internet vond hij haar en er was een klik. Ze spraken af in een bar aan het strand in Scheveningen. Het motregende, maar binnen was het warm, en heel gezellig. Met een wijntje en een biertje spraken ze over van alles, uren lang. Daar stond hij, in de motregen, naar haar te zwaaien toen ze naar huis fietste.

Er volgde een tweede date. In een veel te druk Amsterdam, want het bleek Gaypride te zijn. Toch wisten ze in het centrum een plekje aan het water te bemachtigen waar ze verder konden praten. En al wandelend over de grachten werd er nog meer gepraat. Nooit viel er een stilte en steeds was het gezellig.

Toen ze ‘s avonds nog steeds niet uitgepraat waren, de eerste zoen een feit was en de laatste trein naar Den Haag centraal station allang vertrokken was, werd het nog veel meer bijzonder.

Een paar maanden later stonden er 30 verhuisdozen in zijn woonkamer en niet veel later was haar woning verkocht. Toen ze besloten te trouwen bleek ze zwanger te zijn en volgend jaar januari wordt de kleine man verwacht.

In Sofitel Legend the Grand Amsterdam, waar ooit ook Johan Cruijff trouwde in de tijd dat het nog stadhuis was, vierden ze hun liefde met een volmondig ja.

Sprookjes bestaan.

20160929_153821_001

 

Trouwen in The Grand, toen en nu

Toen Napoleon Nederland veroverde nam hij vanuit Frankrijk de “Code Civil“ mee (Burgerlijk wetboek). Deze “code civil” werd in heel Nederland op 1 maart 1811 van kracht. Akten werden toen nog in twee talen geschreven, zowel Frans als Nederlands. Vanaf 1813 zijn deze akten volledig Nederlandstalig geworden. In 1838 kregen we ons eigen burgerlijk wetboek, maar dat verschilde nauwelijks van de Franse versie.

Voor 1811 werden geboorten, huwelijken en overlijden bij de kerken geregistreerd. In Amsterdam is de eerste huwelijksakte opgemaakt op 3 maart 1811, toen Lowies Labas en Kaatje Zeeman trouwden. Het gemeentebestuur was gehuisvest op de Dam, maar dat prachtige gebouw wilde Napoleon als zijn paleis en zo verhuisde dit gemeentebestuur naar de Oudezijds Voorburgwal en vestigde zich in de Prinsenhof, wat nu Sofitel Legend the Grand is.

De burgemeester was Officier van de Burgerlijke Stand en voltrok in die hoedanigheid de huwelijken. In 1851 werd in de Gemeentewet een bepaling opgenomen dat de leden van de gemeenteraad en de burgemeester benoemd konden worden tot Ambtenaar van de Burgerlijke Stand (ABS). In 1879 werd de mogelijkheid geopend dat ook anderen tot Ambtenaar van de Burgerlijke Stand benoemd konden worden. Pas vanaf 1931 mochten ook vrouwen tot dit ambt worden toegelaten, en sinds 1995 kan naast de ambtenaar van de burgerlijke stand ook een Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand worden benoemd, de BABS.

In het Stadhuis kon men de keuze maken om 1e, 2e of 3e klas te trouwen.

De 3e klasse had een ingang aan de achterzijde van het pand, aan de Oudezijds Achterburgwal. Er werd getrouwd met meerdere paren tegelijk en dit gebeurde eigenlijk aan de lopende band. Bij de tweede klas was de ontvangst wat beter. Het paar werd via de hoofdingang naar een mooie trouwkamer begeleid door de bodes, waar een keurig huwelijksvoltrekking plaats vond. Ook bij de 1e klas was de entree van het bruidspaar door de hoofdingang, maar deze bruidsparen werden ontvangen in de mooie witte marmeren hal door bodes in gala‐uniform met staf en steek. De huwelijksvoltrekking gebeurde door een raadslid of een hoge ambtenaar en een enkele keer was het de burgemeester die het paar toesprak. Dit gebuerde allemaal in de trouwkamer 1e klasse, die nog steeds in tact is. In deze Marriage Chamber van Sofitel Legend the Grand wordt nog heel regelmatig een huwelijk voltrokken. Een prachtige kamer uit 1927 waarin de wanden beschilderd door Chris Lebeau een mooi levensverhaal vertellen.

Marriage Chamber the Grand

Marmeren hal The Grand

De ceremonie was vroeger eenvoudig. Het bruidspaar zelf had geen enkele inbreng, de ambtenaar bepaalde hoe de ceremonie eruit zag. Ruimte voor een persoonlijke toespraak was er niet, dat gebeurde veelal later tijdens de kerkelijke ceremonie. De ambtenaar was verplicht om de rechten en plichten te noemen waaraan het bruidspaar moest beloven te zullen voldoen, en ook de akte moest van A tot Z voorgelezen worden.

Naast de trouwkamers was er voor bijzondere partijen ook de mogelijkheid om in de Raadzaal te trouwen. Zo trouwde hier Prinses Beatrix op 10 maart 1966 met Claus van Amsberg. Net als in de Marriage Chamber zijn ook in deze zaal de sterrenbeelden in het plafond verwerkt. Beatrix en Claus gaven elkaar onder de balk met daarop het houtsnijwerk van de weegschaal een jawoord.

IMG_0003-2 IMG_0008-2
Fotocredits: Andréa Schipper, Trouwbureau Amsterdam, Andréa Foto

The Grand was Stadhuis van Amsterdam van 1808 tot 1988, denk je eens in hoe vaak hier in al die jaren een jawoord gegeven is. Vroeger kon men alleen in het stadhuis trouwen. Paren die vandaag de dag voor deze locatie kiezen doen dat vaak omdat vader en moeder, maar ook opa en oma er getrouwd zijn, al was dat vaak in de versie van de 3e klas.  getrouwd zijn. Later kwam er een dependance trouwzaal in Amsterdam Noord en toen het gemeentebestuur naar De Stopera verhuisde is een korte periode het West Indisch Huis aan de Herenmarkt de vaste trouwlocatie van de gemeente geweest (en is ook nog steeds trouwlocatie).

De kosteloze huwelijken bestaan ook nog steeds. Een eenvoudige ceremonie met een beperkt aantal gasten op een vroege morgen in een eenvoudige ruimte. De Wet Rechten van de Burgerlijke Stand van april 1879, schrijft in artikel 4 voor dat iedere gemeente met meer dan 10.000 inwoners twee maal per week een kosteloos huwelijk moet aanbieden. (Kleinere gemeenten één maal.) Dat was de tijd dat veel paren trouwden om aanspraak te kunnen maken op een woning.

Vandaag de dag ziet de huwelijksvoltrekking er heel anders uit. Het bruidspaar heeft veel meer inbreng. Zij willen zelf bepalen waar ze trouwen en hoe hun ceremonie eruit ziet. Zij willen zelf hun trouwambtenaar kiezen en laten vaak gasten spreken tijdens de voltrekking. De huwelijksakte wordt niet meer voorgelezen en het bruidspaar wordt geacht zelf de wet te kennen. Natuurlijk mag voorlezen nog best, ook de wetsartikelen, maar de ceremonie kan zoveel leuker.

Als ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente Amsterdam voltrok ik ruim 100 huwelijken per jaar. Nu ik ambtenaar‐af ben en Trouwbureau Amsterdam heb opgezet mag ik nog zo’n 40 huwelijken per jaar voltrekken en veel daarvan vinden er nog steeds plaats op die plek waar al zo ongelofelijk vaak een jawoord gegeven is. En nu merk ik hoeveel meer passie ik in het voltrekken van huwelijken kwijt kan. Hoeveel leuker het is geworden om voor een paar een persoonlijke speech te maken maar ook hoeveel hoger de lat is komen te liggen. Het maakt de uitdaging om er een onvergetelijke ceremonie van te maken alleen maar leuker en daarmee de ceremonie beter. Alles draait om het bruidspaar. Zo hoort het ook te zijn!

Trouwvrouw in The GrandFotocredits: Totaalfotografie

 

Daarom kiezen paren voor mij als zelfstandig trouwambtenaar

Daarom kiezen paren voor mij als zelfstandig trouwambtenaar

Ik ben daar altijd benieuwd naar en ik kan me goed voorstellen, als jullie gaan trouwen, dat je dit ook best wilt weten. Wat is dan beter dan die redenen delen!

Ik vraag er vaak naar: Waarom jullie eigen trouwambtenaar? Hoe kwamen jullie bij mij terecht?
Gelukkig blijkt mijn website www.trouwbureauamsterdam.nl goed vindbaar maar nóg fijner is dat mijn naam als trouwvrouw binnen de gemeente Amsterdam goed bekend is. Bij trouwlocaties, maar zéker ook bij de paren die ik inmiddels een jawoord heb mogen vragen. Eerlijk is eerlijk, er is geen betere reclame dan mond op mond reclame en die krijg ik, vanuit zowel de locaties als de paren, volop. Fijn!

Bij de gemeente Amsterdam bestaat er geen lijst met trouwambtenaren waaruit bruidsparen kunnen kiezen. Meestal is het niet eerder dan 4 weken voor de ceremonie dat bekend is wie hun trouwambtenaar gaat zijn. En dat kan heel goed uitpakken, zéker, maar ook niet. En hoe belangrijk vinden jullie dan de ceremonie, die eigenlijk het belangrijkste deel van de dag is? En dat is dan direct ook de reden waarom bruidsparen voor mij kiezen als hun trouwvrouw. Wij hebben al ruim voor de trouwdatum contact, soms al wel anderhalf jaar, wat rust geeft en vertrouwen.

Het gebeurt ook dat paren helemaal NIKS willen in de ceremonie en juist daarom bij mij terecht komen. Om zeker te zijn dat ze ook echt NIKS krijgen. Niet tóch een kleine speech of tóch een gedichtje. Niks is niks.

Of paren die kiezen voor een hele intieme setting en een hele persoonlijke toespraak willen waarbij iedereen betrokken is. Paren die zeker willen zijn dat de ceremonie ook in het Engels kan en paren die mij behalve de ceremonie ook hun officiële papieren laten verzorgen.

En heel blij ben ik ook met de doorverwijzingen van fotografen. Die zien zo veel trouwambtenaren aan het werk, als ze dan juist jou noemen is dat voor mij echt een hele eer.

Gaan jullie trouwen en hebben jullie nog niet nagedacht over degene die jullie huwelijk gaat voltrekken? Willen jullie zelf bepalen hoe de ceremonie eruit komt te zien? Denken jullie daarbij in termen als “persoonlijk” “humor” en “informeel maar echt”, dan sluit dat perfect aan bij de manier waarop ik de ceremonies verzorg. Ik zeg het heel eerlijk, “stijf en formeel” dat gaat me niet lukken.

Het allerbelangrijkste is dat jullie ceremonie is zoals jullie zijn. Wees jezelf, dan krijg je er het meeste van mee. Ik geef jullie een hoop tips die ik vanuit eigen ervaringen kan delen, maar jullie bepalen hoe het eruit komt te zien. Fijn toch?!

Wetswijziging 5 december 2015

Op 5 december 2015 is de Wet Tegengaan Huwelijksdwang ingegaan. Hierin is o.a. opgenomen dat de minimale leeftijd om te kunnen trouwen in Nederland altijd 18 jaar is. Daar kan ook een rechter geen verandering meer in brengen.

Daarnaast mogen neven en nichten niet meer met elkaar trouwen. Tenzij. In de wet is opgenomen:

Artikel 41a

Een huwelijk mag niet worden gesloten tussen hen die elkander, hetzij van nature hetzij familierechtelijk, als bloedverwanten bestaan in de derde of vierde graad in de zijlinie, tenzij de aanstaande echtgenoten bij de ambtenaar van de burgerlijke stand ieder een beëdigde verklaring hebben afgelegd, inhoudende dat zij hun vrije toestemming tot het huwelijk geven.

Wat betekent dit in de praktijk?

Als een paar bij de Melding Voorgenomen Huwelijk aangeeft dat zij neef en nicht van elkaar zijn, zal de ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente waar het huwelijk wordt voltrokken beide partijen oproepen. Zij worden ieder afzonderlijk van elkaar gehoord. De ambtenaar zal hier beoordelen of er sprake is van dwang. Is hij/zij overtuigd dan zullen de aanstaande echtgenoten nog onder ede moeten verklaren dat zij vrije toestemming geven tot het huwelijk. Alleen dan kan het huwelijk worden voltrokken.

arranged-marriage

Wetswijziging 1 september 2015 schrapt de ondertrouw

Ondertrouw is niet meer! Paren die willen gaan trouwen of een partnerschap willen aangaan, volstaan nu met een voornemen. Verandert er dan veel? Eigenlijk valt dat wel mee. In plaats van de ondertrouwakte tekenen jullie nu het voornemen. Daarin verklaren jullie dat de gegevens die bekend zijn kloppen, dat jullie niet al gehuwd of gepartnerd zijn en eventueel dat jullie het huwelijk of partnerschap niet aangaan om een verblijfsvergunning te verkrijgen. Op het moment dat jullie dit voornemen doen, moeten ook de getuigen bekend zijn, compleet met kopieën van hun identiteitsbewijzen. Dus ook nu zou ik zorgen dat er een fles bubbels koud ligt om dit te vieren! Het is immers de officiële eerste stap naar de huwelijksakte.

Zodra jullie het voornemen hebben gedaan gaat de periode in van 14 dagen, die ook goldt bij de ondertrouw. In die twee weken kan de ambtenaar van de burgerlijke stand nog onderzoek doen als ze twijfelen over jullie huwelijksbevoegdheid. Het is dus ook nu zo dat jullie minimaal 2 weken moeten wachten voordat jullie kunnen trouwen en de maximale wachttijd is een jaar. Dus ook daar is niets verandert.

Wat ook verandert is de plaats waar jullie dat voornemen doen. Ondertrouw moesten jullie doen in de gemeente waar één van jullie woonde, maar nu doe je dat in de gemeente waar jullie gaan trouwen. Daar zit een maar aan, want het mág wel in jullie eigen gemeente. Zij moeten de documenten dan doorsturen. Naar alle waarschijnlijkheid zullen zij jullie doorverwijzen naar de trouwgemeente, maar wettig gezien mogen jullie dit voornemen overal doen. Dus als je in Goes woont en in Veendam wilt trouwen, hoef je niet persé naar Veendam om het voornemen te doen.

Gemeenten die al in een Pilot draaien zullen het voornemen digitaal accepteren, maar zolang dit nog niet bij wet geregeld is zullen jullie in de meeste gemeenten gevraagd worden naar het gemeentehuis te komen. Schriftelijk indienen mag ook.

Wonen jullie niet in Nederland maar is één van jullie beiden Nederlander, dan mag je hier wel trouwen. Dan moeten jullie het voornemen doen in de gemeente Den Haag bij de afdeling Landelijke Taken.

Als jullie in Amsterdam gaan trouwen, kan ik ook nu nog voor jullie op pad om dit voor jullie te regelen. Ik kan dan het voornemen voor jullie doen en gelijk de reservering bij de gemeente doen.

ondertrouw